|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ομιλία του Υπουργού Άμυνας
κ. Κυριάκου Μαυρονικόλα στο εθνικό μνημόσυνο
για τους πεσόντες στο πραξικόπημα
της 15ης Ιουλίου 1974
15/07/2005 |
|
Ιούλιος μήνας και πιστοί στο καθεχρονικό μας ραντεβού, μαζευτήκαμε εδώ για να αποτίσουμε φόρο τιμής στα παλλικάρια που στάθηκαν στα μετερίζια και έδωσαν τη ζωή τους υπερασπιζόμενοι τη νομιμότητα και τη δημοκρατία.
Τιμούμε τους υπέροχους αγωνιστές της αντίστασης που όρθωσαν το ανάστημα τους απέναντι στα άνομα σχέδια των εθνοκαπήλων της ΕΟΚΑ Β’ και της χούντας των Αθηνών, που με τη δράση και τις ενέργειες τους άνοιξαν την κερκόπορτα στον καραδοκούντα βάρβαρο Αττίλα.
Τιμούμε αυτούς που δεν συμβιβάστηκαν με τη δικτατορία, αυτούς που δεν προσκύνησαν τους χουντικούς εγκάθετους, αυτούς που προειδοποίησαν έγκαιρα κατά της αποσταθεροποίησης και της ανωμαλίας που στόχευε στη διάλυση του πολιτειακού και δημοκρατικού ιστού και την ανατροπή του εκλελεγμένου Προέδρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.
Τιμούμε ακόμα αυτούς που, παρά το βάρος της προδοσίας, βρήκαν το θάρρος ν’ αναμετρηθούν με τους πάνοπλους Τούρκους στρατιώτες, πέφτοντας μαχόμενοι υπέρ βωμών και εστιών.
Η απόδοση τιμής σε ήρωες των αγώνων του λαού μας δεν είναι μια τυπική εκπλήρωση χρέους.
Εκδηλώσεις σαν τη σημερινή έχουν σαν κύριο στόχο, πέρα από την απόδοση τιμής και ευγνωμοσύνης στους ήρωες και αγωνιστές του λαού μας, να χρησιμεύουν για την άντληση διδαγμάτων για τη συνέχιση και καταξίωση ενός αγώνα που δεν έχει ακόμα δικαιωθεί.
Τριάντα ένα χρόνια από το δίδυμο έγκλημα και οι μνήμες ολοζώντανες. Το πραξικόπημα της χούντας των Αθηνών και της ΕΟΚΑ Β ενάντια στον εθνάρχη Μακάριο, προετοιμάζει το έδαφος στον καραδοκούντα Αττίλα. Το πραξικόπημα έφερε πίσω του ένα ακόμα μεγαλύτερο έγκλημα. Οι κερκόπορτες άνοιξαν από κάποιους ελληνόφωνους αλλά όχι ελληνόφρονες για να περάσει ο τουρκικός Αττίλας.
Η τουρκική εισβολή που ακολούθησε το πραξικόπημα, στόχευε στην εξαφάνιση του Κυπριακού Ελληνισμού και τη διάλυση και καταστροφή του κυπριακού κράτους. Οι αδιάκριτοι φόνοι γυναικόπαιδων και το εθνικό ξεκαθάρισμα με τη βίαιη μετακίνηση του πληθυσμού καταδεικνύουν ότι στόχος ήταν μια πραγματική γενοκτονία και η ανακοπή της ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού στην Κύπρο.
Τριάντα ένα χρόνια από τη προδοσία και το έγκλημα και η μνήμη οφείλει να είναι παρούσα. Μνήμη αδυσώπητη για τους ένοχους και τις ενοχές. Όχι για την αναβίωση ενός διχαστικού παρελθόντος. Αλλά για να φωτίζεται διδακτικά το μέλλον..
Δεν εξισώνεται η νομιμότητα με την παρανομία. Η νόμιμη δημοκρατική Κυβέρνηση της χώρας με την τρομοκρατική οργάνωση της ΕΟΚΑ Β.
Οι αγωνιστές της δημοκρατίας με τους μασκοφόρους – νυκτοβάτες που την υπονόμευαν.
Η εθνική λαϊκή ενότητα είναι απολύτως αναγκαία για την εθνική επιβίωση. Όμως, η ενότητα δε σημαίνει ιστορική αμνησία, παραχάραξη της αλήθειας και πλαστογράφηση των γεγονότων.
Ποτέ στην ιστορία των λαών δεν θεμελιώθηκε η εθνική ενότητα και η επιτυχής μελλοντική πορεία στη βάση διαγραφής εθνικών εγκλημάτων αλλά αντίθετα με τη συντήρηση αυθεντικής της ιστορικής μνήμης για να φωτίζει διδακτικά το παρόν και το μέλλον. Είναι γι’ αυτό που έχουμε χρέος να χαιρετίσουμε και να απονείμουμε δίκαιο έπαινο στη σημερινή Κυβέρνηση, που με καθυστέρηση δεκαετιών, έμπρακτα αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια και τιμά δεόντως τους αντιστασιακούς πεσόντες και επιζήσαντες.
Η πορεία ενός έθνους είναι πάντοτε ανάλογη με την καθαρότητα και το βάθος της μνήμης του. Από αυτήν αντλεί γνώση για τα επιτεύγματα ή τα σφάλματα του παρελθόντος, από αυτήν και τις αρχές που πρέπει να προσδιορίσουν την αποστολή του μέσα στο χρόνο. Αλλά, ιστορική μνήμη σημαίνει ιστορική συνείδηση. Και ιστορική συνείδηση για μας τους Έλληνες της Κύπρου σημαίνει συνείδηση της αδιάσπαστης συνέχειας από τους ομηρικούς χρόνους μέχρι σήμερα. Μια συνέχεια που ενισχύθηκε με τις θυσίες γενεών. Και διατηρήθηκε χάρις στο πάθος μας για ελευθερία και σταθερή πίστη στην ιερότητα και το δίκαιο του αγώνα μας.
Μέσα από τις στάχτες και τα ερείπια, που επεσώρευσαν οι προδότες του πραξικοπήματος και η επιδρομή των νεοσουλτάνων της Άγκυρας, ο λαός κατάφερε να σταθεί στα πόδια του, να δημιουργήσει μια αξιοζήλευτη οικονομία, να στηρίξει το κυπριακό κράτος, να οργανώσει την άμυνα της χώρας μας με τη συνδρομή της Ελλάδας και του δόγματος του Ενιαίου αμυντικού Χώρου και να δρομολογήσει τη μεγάλη και δύσκολη πορεία που μας οδήγησε στο επίτευγμα της ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση.
Οι τραγικές συνέπειες της προδοσίας και του εγκλήματος παραμένουν αναλλοίωτες και σήμερα.
Οι πρόσφυγες, οι αγνοούμενοι, οι εγκλωβισμένοι, η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών του κυπριακού λαού ως αποτέλεσμα της τουρκικής επιδρομής και της συνεχιζόμενης κατοχής, αποτελούν τεκμήρια της κατ’ εξακολούθηση διεθνούς παρανομίας της Τουρκίας εις βάρος της Κύπρου.
Η απόρριψη του Σχεδίου Ανάν στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου, αποτέλεσε πράξη άρνησης του λαού μας να αποδεχθεί μια λύση άδικη που δεν διασφάλιζε την επιβίωση του Κυπριακού Ελληνισμού και εγκαθίδρυε ένα μόνιμο πλέγμα κηδεμονίας της Τουρκίας επί της Κύπρου. Το όχι στο δημοψήφισμα δεν είναι όχι στη λύση του Κυπριακού. Ο λαός μας ενδιαφέρεται για λύση το συντομότερο δυνατό γιατί δέχεται πρώτος ο ίδιος τις επιπτώσεις. Μια λύση όμως, που να είναι λειτουργική και βιώσιμη. Λύση δημοκρατική που να στηρίζεται στο διεθνές και ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Η Τουρκία όμως και η τουρκοκυπριακή ηγεσία, προβάλλουν τις παράνομες αξιώσεις τους για αναβάθμιση του ψευδοκράτους. Ζητούν άρση της δήθεν απομόνωσης, νομιμοποίηση των παράνομων λιμανιών και αεροδρομίων στα κατεχόμενα και εμπορικές σχέσεις με παράκαμψη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αποδεικνύεται ότι προτεραιότητα της τουρκικής πλευράς της Τουρκίας και του κ. Ταλάτ, δεν είναι η λύση αλλά η νομιμοποίηση των κατοχικών δεδομένων. Μοναδικός υπαίτιος για τη μη λύση και τη στασιμότητα είναι η Τουρκία.
Εμείς, τώρα που η Κύπρος είναι χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης επιδιώκουμε την πιο άμεση και ενεργό εμπλοκή των ευρωπαϊκών συλλογικών θεσμικών οργάνων στις προσπάθειες για εξεύρεση λύσης του κυπριακού προβλήματος.
Ασφαλώς, το Κυπριακό ως διεθνές πρόβλημα εισβολής – κατοχής εξακολουθεί να αποτελεί θέμα αρμοδιότητας και δικαιοδοσίας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Ωστόσο, το Κυπριακό, ιδιαίτερα μετά την 1η Μαΐου, είναι κατ’ εξοχήν πρόβλημα ευρωπαϊκό.
Συνεπώς, η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση μπορεί και πρέπει να συνδράμει στις προσπάθειες λύσης του Κυπριακού. Για την εφαρμογή αρχών που θα εκπορεύονται και θα εδράζονται στο ευρωπαϊκό Δίκαιο και στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα που μόλις έχει επικυρωθεί από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Για άλλη μια φορά καταδικάζουμε την προδοσία και το έγκλημα. Μνημονεύουμε και τιμούμε τους ηρωικούς νεκρούς μας.
- Τιμούμε τους αντιστασιακούς αγωνιστές.
- Τιμούμε την ηρωική αντίσταση του κυπριακού λαού.
Ξαναδίνουμε περιεχόμενο στη θυσία τους και επαναπροσδιορίζουμε το δικό μας καθήκον. Με γνώση της ιστορικής αλήθειας και με επίγνωση του χρέους θα συνεχίσουμε τον αγώνα για ελευθερία και δικαίωση.
Συνειδητοποιούμε πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τον αγώνα και τη διεκδίκηση των δικαίων μας. Είμαστε μικρός λαός αλλά και περήφανος λαός. Η ιστορία μας, μια ιστορία αγώνων και θυσιών μας, υπαγορεύει την αξιοπρέπεια και την περηφάνια.
Αναμετρούμαστε με την ιστορία και αναλαμβάνουμε τις ευθύνες για το παρόν και το μέλλον της πατρίδας μας. Όλοι μαζί στον αγώνα για τη σωτηρία της Κύπρου.
Τιμή και δόξα στους ήρωες της αντίστασης. |
|
|